اعضای خانواده در این شرایط علاوه بر بحران ناشی از ابتلا به بیماری، نگرانی از شرایط جسمانی بیمار را نیز دارند كه باعث می‌شود تا فشار روحی و روانی آنها دوچندان شود. مسلما نگهداری و مراقبت در منزل با خطر ابتلای سایر اعضای خانواده همراه است و از آن‌سو، نداشتن امكان ملاقات با بیمار در بیمارستان نیز خانواده را با فشار روانی و ترس و دلهره روبه‌رو می‌كند.

خانواده‌هایی كه عضوی از آنها دچار بیماری شده‌اند باید توجه داشته باشند استرس و فشار روانی هم مقاومت بدن بیمار را پایین می‌آورد و هم باعث می‌شود تا سایر اعضای خانواده به دلیل استرس بیش از حد، بیشتر در معرض ابتلا باشند.

بنابراین بهترین راه، تمركز كردن بر خود و استفاده از كنترل روان و كنترل هیجان است. لازم است تا علاوه بر این‌كه توصیه‌ها و دستورالعمل‌های نگهداری از فرد رعایت می‌شود، به خودمان كمك كنیم تا شرایط و فضای روانی خانه نیز آرام باشد و از معاشرت و گفتگوی تلفنی با افرادی كه استرس فرد را بیشتر می‌كنند پرهیز شود و ضمن رعایت مسائل بهداشتی، با آرامش و صبوری و امیدوارانه دوره درمان و قرنطینه طی شود و از فاجعه‌سازی ذهنی پرهیز كنیم.

همچنین از كتاب‌ها و فایل‌های صوتی امیدبخش استفاده شود و با استفاده از تكنیك‌های تن آرامی به سمت ایجاد و حفظ آرامش حركت كرد و لازم است تا برای روزهای قرنطینه و فرد بیمار نیز فعالیت‌های سرگرم‌كننده در نظر گرفت و با روحیه بالا با فرد بیمار برخورد كرد تا توان جسمی و روحی او برای مقابله با بیماری افزایش یابد.