اختلالات ارتباطی در گفتار و زبان

ساعات مطب : 8 الی 17

اختلالات ارتباطی در گفتار و زبان

کودکان برای والدین خود عزیز هستند و وقتی یک نوزاد به نگاه کردن و صداهای والدین خود پاسخ می‌دهد، خانواده‌ها بسیار خوشحال می‌شوند. در جریان رشد کودکان، خانواده‌ها منتظرند کودک مامان و بابا را صدا بزند و هر کلمه‌ای که کودک بر زبان می‌آورد برای آنها بسیار خوشایند است و ذوق زده می‌شوند. تکلم کودکان ممکن است ابتدا با کلمات اشتباه همراه باشد و جزو شیرین زبانی‌های کودک محسوب می‌شود. اما با افزایش سن کودک، خانواده انتظار دارد فرزندش کلمات را کامل و درست ادا کند. این انتظار در سن مدرسه به اوج خود می‌رسد و دیگر برای والدین شیرین زبانی به حساب نمی‌آید.اختلالات گفتار و زبان در همین موقع پررنگ تر میشوند.

استفاده کردن مؤثر و مناسب از زبان برای برقراری ارتباط با جهان پیرامون برای هر فرد یک امر حیاتی است و رشد و تکامل زبان و کلام تأثیر عمیقی روی رشد کودکان دارد و با توجه به این که توانایی زبانی و کلامی مناسب و مؤثر کودک باعث رشد او در زمینه بازی، ارتباط با همسالان، پیشرفت تحصیلی، شناخت عمومی و تکامل رفتاری و هیجانی او می‌شود، بنابراین رشد طبیعی آن حائز اهمیت است.

مشکلات تکلم و زبان در کودکان قبل از سن مدرسه، جزو شایع‌ترین اختلالات تکاملی هستند. تشخیص بهنگام و درمان مناسب این اختلالات اهمیت بسزایی دارد و چنانچه کودک نتواند کلمات را بدرستی تلفظ کند، در جمع همسالان خود پذیرفته نمی‌شود و حتی ممکن است مورد تمسخر گروه‌های همسال نیز قرار بگیرد و این مسأله باعث می‌شود خودباوری، اعتماد به نفس و تسلط گفتاری خود را از دست بدهد.

اختلالات ارتباطی جزو اختلالات عصبی ـ رشدی محسوب می‌شود که در فرآیند رشد می‌تواند در کودکان بروز کند. اختلالات ارتباطی به طور کلی شامل اختلال زبانی‌ـ تکلمی و اختلال بیانی است و به صورت جزئی تر شامل تکلم غیرمنتظره، اختلالات تکلمی خاص، اختلال ارتباط اجتماعی، اختلال آوایی، اختلال درکی‌ـ بیانی، اختلال حرکتی گفتار و اختلال سلیسی آغاز شده در کودکی است.

استرس‌های محیطی و نحوه برخورد اطرافیان و همسالان، اثر مستقیمی بر افزایش یا کاهش اختلالات گفتاری دارد و محیط‌های اضطراب‌آور ممکن است روی کودک اثر مخرب بگذارد؛ اما دلیل اصلی ایجاد بسیاری از این اختلالات، لزوما استرس نیست و استرس می‌تواند عامل تشدید کننده باشد.

در فرآیند رشد زبان، نحوه شکل‌گیری و نوع آوا و کلام‌هایی که کودکان بر زبان می‌آورند، متفاوت است و چنانچه رشد زبان متناسب با سن فرد نباشد لازم است معاینه بالینی و تشخیصی در مورد کودک به کار گرفته شود و با توجه به نوع اختلالی که کودک با آن روبه‌رو شده است مداخلات درمانی در حوزه‌های گفتاردرمانی و درمان‌های روان‌شناختی و حتی در برخی موارد درمان‌های دارویی آغاز می‌شود. در برخی کودکان مشکلاتی در اعصاب حرکتی وجود دارد و کودک در استفاده از لب‌ها، زبان و فک برای صحبت کردن دچار مشکل است که گام اول برای درمان، تشخیص نوع اختلال تکلمی و سپس اقدام برای درمان است.

مهرنوش دارینی – متخصص روانشناسی و مشاوره

تله‌های ذهنت را بشناس!

 یكی از مسائلی كه می‌تواند روی عملكرد انسان‌ها در بزرگسالی تاثیر داشته باشد، نحوه شكل‌گیری افكار آنها در طول عمر است. شكل‌ گرفتن شخصیت از كودكی آغاز می‌شود و كودكان…
ادامه مطلب
keyboard_arrow_up
× پشتیبانی 24 ساعته